تبلیغات
انسجام - مهمترین تهدید برای ایران چیست؟

به نام خدا

انسجام
امروز   به وبلاگ  انسجام  خوش آمدید


¿مهمترین تهدید برای ایران چیست؟
چهارشنبه 17 بهمن 1386


تهدیدی برای جمهوری اسلامی


از جمله مهمترین تهدیدات برای جمهوری اسلامی می‌توان از مواردی چون تهدید نظامی و انواع تحریم‌ها (در سطوح مختلف) نام برد. تهدید نظامی اگرچه بسیار بعید به نظر می‌رسد اما هنوز در محافل غربی از آن سخن به میان می‌آید. این تهدیدات به سطوح مختلف تقسیم می‌شود كه از این جمله می‌توان حمله گسترده نظامی (كه در واقع غیرممكن است) و حمله محدود (كه حمله به نیروگاه‌ها و مهمترین نقاط DGZ است) را نام برد. اما به نظر بنده این تهدید در اولویت نیست.

 

دومین تهدید مهم، اعمال انواع تحریم‌های بین‌المللی در سطوح مختلف است. این تهدید از گزینه نظامی امكان پذیرتر به نظر می‌رسد. همان‌طور كه تاكنون در قطعنامه ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷ علیه ایران و برای اعمال فشار بیشتر به تصویب رسیده است و از سوی دیگر زمزمه‌هایی از اعمال تحریم سوم از طرف شورای امنیت به گوش می‌رسد. با شدت گرفتن این تحریم‌ها از آنها نیز می‌توان به عنوان تهدید نام برد. اما این تهدید نیز به نظر نگارنده در اولویت نیست.

 

از آن جا كه ملت ایران بعد از انقلاب همواره با تحریم رو به رو بوده‌اند به نوعی به آن عادت كرده‌اند و از سوی دیگر در این سال‌ها با نگاه به درون، درصدد خودكفایی بوده اند، این تحریم‌ها خطرناك به نظر نمی‌رسد و هنوز آن،‌ تاثیراتی را كه غرب انتظار داشت در سطح افكار عمومی ایجاد كند، محقق نساخته است.

 

شاخصه دیگر مردم ایران در این سال‌ها این بوده است كه همواره در مقابل تهدیدات خارجی خصوصا تهدیدات نظامی به اتحاد داخلی مستحكمی دست زده‌اند كه امكان نفوذ و ضربه زدن به جمهوری اسلامی را غیرممكن ساخته است.

 

همان‌طور كه رهبرمعظم‌انقلاب چندی پیش سخنانی با این مضمون ایراد كرده‌اند كه این تهدیدات برای ایجاد اختلاف بین مردم نیست زیرا مردم در این سال‌ها در مقابل این تهدیدات ضعف نشان نداده‌اند. این فشارها برای ایجاد اختلاف میان مسئولین است. همانطور كه از سخنان ایشان نیز برمی‌آید، اتحاد و وحدت رویه میان مسئولین،‌ اعم از جناح‌ها و احزاب مختلف، خصوصا در امر سیاست خارجی مهمترین مساله است.

 


مسئولین باید توجه داشته باشند كه به تحریك یكدیگر دست نزنند. آنچه باید گفت متاسفانه هم اكنون شواهدی دال بر این نكته به چشم می خورد. تا امروز آنچه از ایران به عنوان تصمیم‌گیری در جامعه بین‌الملل عرضه شده است تصمیمی به نظر می‌رسید كه تمام مسئولین آن را پذیرفته اند. اما چندی است در بین مسئولین اختلاف نظر به وجود آمده است و این شكاف داخلی كه سال‌ها غرب انتظارش را می‌كشید هم‌اكنون در حال محقق شدن است.

 

بنده از آنجا كه این تهدید را مهمترین تهدید تلقی می‌كنم كه اگر این شكاف بین تصمیم‌گیران آن‌قدر عمیق شود كه تاثیر آن از خارج مجموعه به روشنی احساس شود،‌ از تمام تهدیداتی كه در ابتدای این نوشته از آن ها نام برده شد باید هراس داشت.

 

برای اثبات این ادعا كه غرب از اختلاف افكنی استقبال می‌كند می توان به مواردی چون ایجاد اختلف میان احزاب لبنان با حزب الله به منظور تضعیف این گروه یا ایجاد اختلاف میان فتح و حماس برای كاهش مقاومت فلسطینیان و ... نام برد. این سیاست روشی كم هزینه و تاثیرگذار به نظر می‌رسد كه غرب همواره از آن استفاده كرده است. و حال اگر این سیاست برای جمهوری اسلامی نیز محقق شود،‌ امكان این هست كه به تمام اهداف و آرزوهایشان دست پیدا كنند.

 

ایجاد اختلاف در سطح تصمیم گیری به سطوح زیرین و افكار عمومی سرایت می‌كند و زمینه را برای پذیرش تهدیدات از سوی دشمنان فراهم می سازد.

نوشته شده در چهارشنبه 17 بهمن 1386 و ساعت 11:02 ق.ظ توسط : محمدهادی فکری
ویرایش شده در - و ساعت -